ŞİİR - SÜRÜNGEN

 

uygarlığını kaybeden
yürüyor sürüngen olmaya
geçtiği yerlerde pıhtılaşmıyor kan
iki ayağındaki ayıplı halka
içerden çürütüyor kemiği
ruh yalnız üşüyor
 
kararıyor takvimler
gün geceye gece nefese morarıyor
 
ey yüzümü tarihten silen meteor elli
pıhtılaşmayan kana akıt yalnızlığımı
kaldıysa ahlâkın tortusu avuçlarında
kurur yollar
 
ey omurgamı ortasından kıran bellek
bedenimi kuruyan yollara at
kaldıysa takvimin beyazı sayfalarında
oluşur ayaklar
 
beni bul
tarih eskisin
..........
Emine Başa