GEÇİYORUZ

geçiyoruz tozlarımızı bırakarak
ağlayan yok arkamızdan
ağlayıcılar da sararmış
yer göğe, gök yere sığınmış


iyilik bizi seyrediyor orada
durduğu, çöktüğü ve yarıldığı yerde
kurumuş çeşmeler
zaten unutmuştuk
yüreğimizin serinlediği zamanları
ah iyilik
ya koşuda mağlup
ya omuz başlarımızdan intihar


şimdi kötülüğe teslim bütün garlar
raylar sökülüyor yerinden
trenler fırlıyor gözümüzün akına
körlüğümüz sıradanlaştırıyor ölümü
cesetlerin üzerinden
itişerek, tepişerek biniyoruz
çatısı dağılmış vagonlara
ah omurgamız kırılıyor, iliğimiz çekiliyor
hissedemiyoruz uzanamadığımızı pencereye
ki buğuya umut yazalım


geçiyoruz
geçiyoruz
biterek yazılacak tarih


..........
Emine Başa
Ocak 2009

GÖZLERİM

Fotoğraf: Engin Başa

İSRAİL'İN GAZZE'YE SALDIRISINI
NEFRETLE KINIYORUM!



utancı bildim gözlerimden
bakarken Gazze’de bir çocuk
insanlığa küstüm yüreğimden

gözünün yaşından görmezken çocuk
kırmızıya küstüğünü toprağın
içmediğini tövbekâr
ama inadına ve cebren
tohumlara sızarken kin
işgal işgal, yapış yapış büyürken
postalların altında ince saçları
ve bilmezken
ve anlamazken
ve tanımazken
başının üstünde böğüreni
ah insanlığı doğuramayan dünya
uçurtmanın kuyruğuna benzemeyen döl
ve ölürken
ve biterken
ve hissetmezken
uzaklardan el salladığımı
ah yalnızlığın ortasında çatlak ses
müziğin notasına benzemeyen hırıltı

ey şairler şairi
“ölsem de gam yemem gayri”nin
resmini yapamayacak Abidin
“yarin yanağından gayri”
ekmeğimizi bölüşmeyi
ve alnının ortasından öpmeyi bir fahişeyi
anımsamayacak toz

ey bütün asılmışlar, yakılmışlar
sürgün sürgün saçılmışlar
gam çürüdü, keder düştü
mil çekilmiş gözleriyle dondu vicdan
Irak Irak, Gazze Gazze, Gabar Gabar

soğudu ruhların kadim közü
kül yerine çöl
vaha yerine serap
ah yarıldı hecesinden in-
san

utancı bildim gözlerimden ey
yıkılırken Gazze’de bir çocuk
kendime kırıldım dilsizliğimden

ey dehşet
gözlerimden vazgeçtim
bana sözlerimi geri ver
.....................
Emine Başa

BIÇAK

A. Rodin


kanıyor bıçağın gülüşündeki düş
elim yapış yapış gül kokusuna ah'lanıyor
düşerken çiyine sızlanan son yaprak
ömrümün toprağı kaç düşe soğuyor

ey bıçağın dişleri paslı gülüşü
bilmez misin dişidir aşk
kıvranıp durur, döllenip olur toprağında

ey pasında sararmış görüntü
tohumun tutmaz, ısınıyor toprak
git, gerçeğin düşsüz yalanını kanat !
......................
Emine Başa

RÜYA

Fotoğraf: Engin Başa


sen aşkın ağzını her kapattığında
sabaha küfreden rüyanın dili çözülür

bir uzak ülkeden koşarsın
cebinde yarısı yok harfler
avuçlarsın, bulamazsın A’ yı
Ş’ ye bakarsın kayıp
K çoktan firarda
kapıda öyle susarsın

göğsümden kopartıp koyarım
A-Ş-K’ı avuçlarına
-nereye gitsem, kime gitsem yolum hep sana-
ağzındaki yalana usuldan dokunurum
-söyleme rüya bozulur, ben rüyalara kanarım-

A-Ş-K’ı göğsüne değil cebine koyarsın
bozarsın
.........
Emine Başa