bükme öyle dudaklarını
ben seni unutmadım
büktükçe sen dudaklarını
gülümün de boynu bükülüyor saksısında
kanımla suluyorum onu ben
bu yüzden mavi
canımla seviyorum onu ben
bu yüzden kokladıkça sen
etimle okşuyorum onu ben
bu yüzden teri tuz
ben seni unutmadım
unut(ul)mak var ya unut(ul)mak,
bir sehpaya tekme atanın gölgesinde uyumak
ya da bir çınarın gölgesinin düşmemesi memlekete
çok şükür, cellat beşiğine kıvrılmadı uykumuz
çok şükür, çınarlar altında hâlâ şiir yazar şairin çocukları
çok şükür, çürümemiş karanfil toplar hâlâ memleketten
karanfil yerine mavi gül yetiştiriyorum şaire hey
umudun rengi mavi, alsın koysun çınarının gölgesine
beni koysun
seni koysun
bu bozulmamış simya yakışır karanfillerine.
çok şükür, ben seni unutmadım
…………………
Emine Başa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder