nemini
düşürdü öperken içine utandığı aşk
gecekondu
telaşıyla sırıttı uçuk
bir dudak kıyısı ördüğü kaçak tatları kustu duvar
çiçek
gibiydi öte yandan
g-özlerinden
bal damlayan
çekici
bir hasreti açtı kırmızı
ateşinde
patlamamış tohumların yasak sızısı
sevişgen
gecenin lezzeti sarhoş
açtı
da açtı kıyı boyu katmer
uyandığında
değdirdi elini yaraya
yıkıldı
o hiç gitmediği liman
utanmanın
yakasına taktı da kırmızıyı
şöyle
bir kurumla yürüdü gülmek
Emine
Başa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder