ŞİİR - GEÇİYORUZ

geçiyoruz tozlarımızı bırakarak
ağlayan yok arkamızdan
ağlayıcılar da sararmış
yer göğe, gök yere sığınmış
 
iyilik bizi seyrediyor orada
durduğu, çöktüğü ve yarıldığı yerde
kurumuş çeşmeler
zaten unutmuştuk
yüreğimizin serinlediği zamanları
ah iyilik     
ya koşuda mağlup
ya omuz başlarımızdan intihar
 
şimdi kötülüğe teslim bütün garlar
raylar sökülüyor yerinden
trenler fırlıyor gözümüzün akına
körlüğümüz sıradanlaştırıyor ölümü
cesetlerin üzerinden
itişerek, tepişerek biniyoruz
çatısı dağılmış vagonlara
ah omurgamız kırılıyor, iliğimiz çekiliyor
hissedemiyoruz uzanamadığımızı pencereye
ki buğuya umut yazalım
 
geçiyoruz
geçiyoruz
 
biterek yazılmasın tarih
..........
Emine Başa