ŞİİR - KÜL ŞİİRLERİ

-I-

bazen bir kül üşür
hani o var ya o
yanık kokusuna sevdalı kömür
 
gerçek dediğin derinde yanar
gölgedir görünen, ayrışmamış gri
 
hakikat küldür kül
gölgesi üşüse de
üfleyince kendine büyür

-II-

küllerinden yarat beni

benim yakacak ateşim yok

küllerinden kül uydur bana

denize dokunsun fırtınam

küllerim küllendirsin kendini denizde

sevdalansın diye sessiz yakamoz

ve sevdalansın diye kayık şarapçısı

 

küllerinden ateş uydur bana

dağlara değsin lodosum

ateşim ateşlendirsin kendini dağlarda

sevdalansın diye doruklardaki at

sevdalansın diye Olympos'un tanrıları

ve sevdalansın diye bizi yaktıkları ateş

 

küllerinden sıcak uydur bana

içine titresin poyrazım

sıcağım ısıtsın kendini bedeninde

sevdalansın diye içinde kaybolduğun kuyu

sevdalansın diye sesinde bağıran çocuk

ve sevdalansın diye saksıda unuttuğun çiçek

 

 -III-

ellerim yaramaz bir çocuk

yüreğinin içine baka baka

bozuyor ezberinin alfabesini

uyuyorsun ben, uyanıyorsun ben

kabuslar dolusu geriye dönüyor

kibrit kutusuna attığın evren

 

külü öldüremezsin

şiir şiir tüter dağlarda

dağı söndüremezsin

için için yanar  uçurumlarda

 

darağaçlarının gölgesi üfler

sustuğu yerde ozanın sazı üfler

o gri ülkede çocuğun taşı üfler

aşk üfler aşk

beni ah beni, eğdiremezsin

………….

 Emine Başa